Op zoek naar het onbekende…

Mijn liefde voor oude gebouwen en alles wat verlaten is…

_12

Ik woonde vanaf mijn 5e in een nieuwbouwwijk die nog bijna volledig gebouwd moest worden. De boerderijen werden opgekocht en later platgegooid. Toen ik nog vrij jong was ik denk een jaar of 8 intrigeerde mij die verlaten boerderijen al… Reuze spannend was het… via een krakende trap samen met vriendjes de zolder op sluipen en schrikken van de vele zwarte spinnenwebben en bij elk geluidje je verstoppen voor misschien wel de boze buurman boer die de boel in de gaten hield. Maar het bleef trekken, de spanning het verval en het in te beelden verhaal over de boerderij…

Mijn opa was een groot voorbeeld voor mij, een geweldige man, een goeie fotograaf, reisleider, geschiedenisleraar en mijn beste vriend zelfs toen ik ouder was! Vroeger vond ik als oudste van 4 jongens mijn rust bij hem. We gingen vaak samen op pad als ik bij hem logeerde, we bezochten musea, maakten mooie wandelingen en bezochten oude kastelen en stadjes in Duitsland en Frankrijk. Vanaf mijn 20ste ging ik elk jaar met hem op vakantie, jaren achterelkaar maakten we mooie tripjes meestal met als doel zoveel mogelijk oudheid en natuur op te snuiven.
’s Middags ging hij vaak een slaapje doen van een paar uur en dan trok ik er op uit met de auto. Op zoek naar kronkelige bergweggetjes naar plekken waar niemand kwam. Misschien lag daar wel een mooie waterval of stond daar wel een verlaten huisje, altijd zocht ik de spanning en de schoonheid van oude gebouwen in de natuur.

Vaak als we op vakantie waren struinde ik regelmatig bij een verlaten huis of hotel in Frankrijk binnen. Alleen maar om te exploren eigenlijk verder niks, gewoon kijken naar wat er ooit was en dan de geschiedenis van wat zich er afgespeeld moet hebben proberen in te beelden. Opa bleef dan geduldig wachten op een bankje als dat er was. Meestal wel want vaak waren de gebouwen die ik naarbinnen liep toevalligheden als we toch als ergens waren om wat anders te bezoeken. Zo begon eigenlijk mijn voorliefde voor oude gebouwen en geschiedenis.

Helaas is mijn opa in 2001 overleden op een respectabele leeftijd van 87 jaar… Maar ik heb vaak het gevoel dat hij een deel in mij voort leeft, zijn passie voor fotografie en voor geschiedenis heb ik ook en probeer ik vaak weer over te dragen op mijn zoon. (maar die is daar nog wat te jong voor en nog niet zo mee bezig, maar toch roept hij vaak dat iets ouds wel mooi is)

Een jaar of wat geleden zag ik in een fotoblad een paar prachtige foto’s staan van een oud gebouw met afgebladderde verf en roestige deurklinken en hekwerken. Wauw… ik was getriggerd want dat wilde ik ook weer… de oudheid opzoeken en dit mooi proberen vast te leggen… Geen idee hoe dit heette en ik ging gewoon eens in mijn netwerk rondvragen of mensen hier in de buurt oude verlaten gebouwen wisten te staan. Een voor mij bekende journalist nam mij mee naar de oude Kruidfabriek hier in de buurt. Hij was er ooit geweest voor een artikel over de sanering van het ding en hij wist er de weg. Snapte niet wat ik er aan vond, maar nam me mee en liet me het hele terrein zien.. Veelal lege betonnen dozen en een toch best leuke maar bijna totaal verwoeste controleroom.

Crisiscentrum  [1280x768]

Daarna ben ik eens gaan speuren hier in de omgeving naar verlaten gebouwen, gewoon een aantal zoektermen en een kwartje in Google en daar rolden wat dingen uit… Joehoeeeeee ik was blij want ik vond verlaten gebouwen en wilde op onderzoek uit. Later las ik weer in een blad over URBEX, of te wel Urban Exploring dat moest dit dan zijn… En een nieuwe hobby was geboren…

Samen met mijn halfbroertje bezocht ik de oude Aardappelmeelfabriek in Oost-Groningen, vlak daarna de Strokartonfabriek “De Toekomst” in Scheemda en daarna had ik de smaak te pakken.

_6_DSC8703_tonemapped_5

Vaak ging ik alleen op pad of met een vriend, gewoon in de auto stukken rijden op zoek naar oude leegstaande gebouwen… Zo werd een “verslaving” geboren… Ik wilde er meer van weten en ging speuren op het internet waar ik al snel bij een Urbexforum terecht kwam. Aangemeld en afgewezen want ik had geen ervaring… Balen dus! Nog een paar keer heel boos gemaild dat ik het erg flauw vond dat beginnelingen geen kans kregen. Tot mijn verbazing werd ik ineens toch toegelaten en ik was blij, nu kon ik nog meer mooie foto’s bewonderen en wellicht een keer met anderen op stap. Dat laatste gebeurde eigenlijk bijna niet omdat iedereen zijn of haar eigen groepje had. Een aantal keren plaatste ik een oproepje waar soms respons op kwam maar vaak niet. Dus sprak ik af en toe eens af, maar ging toch het merendeel alleen op pad en voornamelijk hier in de buurt.

Locaties vond ik zelf door te Googlen en op Google Earth te speuren… Uren lang zocht ik… op een gegeven moment was er een forum meeting in Sinteranlage, dat zou mijn eerste buitenlandse Urbexlocatie worden in mijn nieuwe hobby! Geweldig vond ik het, veel, heel veel verval, roest vreemde luchtjes, spannende trappertjes en een prachtig uitzicht!

_DSC4634_5_6_tonemapped (Large)

Hier wilde ik mee verder… maar hoe? Nog steeds vond ik geen aansluiting bij mensen die dezelfde passie deelden als ik. Na een tijdje ging ik een keer op pad met 2 mensen van het forum die elkaar ook niet kenden en later nog weer met een bekende Grunningse Urbexer naar België. Een tijdje bleef het stil en ik hoorde van het Urbexnexerland forum, besloot me aan te melden en las er over dat André (HeeftMeer) mensen uitnodigde om naar het oude Martiniziekenhuis in Groningen te komen. Dit was mijn kans om met meerdere mensen op pad te gaan en mensen te leren kennen…

            _DSC4158_HDR

Prachtige dag vond ik het en had al besloten om nog eens terug te gaan. Dus een week later heb ik zelf een berichtje op dit forum gepost met de mededeling dat het gauw afgelopen zou zijn met dit ziekenhuis en als je wilden dat je dan nog mee kon met mij het weekend daarop. Daar reageerden een paar mensen op en we maakten er een mooi dagje van… En nog steeds deed ik het met locaties die ik zelf vond en van ruilen of vragen was ook weinig sprake… Locaties moest je toch verdienen was mij verteld op het vorige forum…

Na verloop van tijd en na verscheidene berichten gepost te hebben voor uitstapjes en een auto met LPG gekocht te hebben ging het vrij vlot… Mensen wilden spontaan wel op pad en zo gezegd zo gedaan. Langzamerhand kwamen er druppelsgewijs ook steeds meer locaties bij en we werden steeds handiger in het zoeken naar bekende locaties. Af en toe werd er eens wat geruild of gekregen, dat was een mooie bijkomstigheid want dan hoefden we niet altijd zelf te zoeken. Eerst vond ik het verzamelen van locaties helemaal niet belangrijk, maar na verloop van tijd begon dat wel steeds interessanter te worden omdat anderen dat ook doen en je dan kan uitwisselen. Niet vaak en alleen met een paar mensen die ik ken en vertrouw. Iemand die ik tijdens een Urbextrip leerde kennen had ook een berg locaties en we besloten al vrij vlot alles bij elkaar te gooien en het vertrouwen te hebben in elkaar zodat we samen een database konden opbouwen. Uiteindelijk ging ik ook maar bepaalde locaties delen op het forum want dat had effect op mijn verzameling zodat ik daardoor ook weer nieuwe mooie Urbextripjes kon en kan maken. Door locaties te delen op het forum kwam ik steeds verder van UN naar BRONS daarna een tijd in ZILVER en nu sinds kort in GOUD, dit gaat allemaal in een gezamenlijke database waar maar 3 mensen bij kunnen op basis van vertrouwen.

Meestal ga ik met een paar vaste mensen in wisselende samenstelling op pad wat ik overigens erg fijn vind omdat je op elkaar kan rekenen en dat geeft een gevoel van vertrouwen en veiligheid! Maar sta ook gerust open voor andere mensen zodat je soms ineens een heel andere sfeer krijgt of een heel andere kijk op dingen.

20140121-152015.jpgMirror room _DSC4784_5_6_tonemapped _DSC5851_HDR [1600x1200] DSC_6587_8_9_tonemapped DSC_3144_5_6_tonemapped DSC_3398_399_400_401_tonemapped DSC_2410_1_2_tonemapped DSC_2133_4_5_6_tonemapped-BorderMaker DSC_2347_8_9_tonemapped 882986_10200998376184638_341714461_o _DSC2757_8_9_tonemapped

Het was nooit mijn intentie om zover door te gaan, maar als je dan merkt dat je gewaardeerd wordt en het z’n vruchten afwerpt dan merk je wel dat het een verslaving is geworden… Nu nog steeds ben ik gek op veel verval en de geschiedenis achter de locaties. Een nieuwe locatie die nagenoeg clean is zoals bijvoorbeeld Villa Canon heb ik wel maar laat ik liever links liggen gewoon omdat het me weinig boeit… Ik heb liever dat het behang naar beneden komt of een oude roestige fabriek met veel begroeiing van mos en andere plantjes. Oude kastelen trekken wel nog steeds mijn aandacht net als vroeger en als ik de kans krijg zal ik dan ook elk kasteel proberen te bezoeken die in mijn locatie lijst staat.

De newbe Urbexer zoals vaak gezegd verschild heel erg heb ik het idee… De een vind het inderdaad leuk om te exploren, wat het dan ook maar is de ander gaat puur voor het perfecte plaatje. Maar wat mij steeds meer duidelijk wordt is dat veel mensen die net beginnen gauw vriendjes maken of gewoon ordinair op het forum knallen dat ze op zoek zijn maar locaties en vervolgens locaties in rap tempo geruild worden. De locaties (vooral de villa’s en de huisjes) worden overhoop gehaald en leeg getrokken (overigens niet alleen door Urbexers) en daarnaast dus steeds meer bewaakt door buren en omwonenden vanwege de massale toeloop.

Jammer is dat, samen doen prima, ruilen ook prima (met een select groepje) maar complete net of niet verlaten woningen naarbinnen struinen met 10 of 15 man achter elkaar is niet mijn indee van Urban Exploring… Natuurlijk pak ik wel eens een “nieuwe” locatie, maar dan nieuw in de zin van een nieuwe ontdekking die ik mooi vind en ook wel graag wil doen. Maar niet zo nieuw dat er bijna geen stof ligt laat staan dat er behang van de muur naar beneden komt. Ik ga voor een Beelitz, Schloss Rapunzel, Green Valley, Gravesone Church, Powerplant IM, Waterwork, Paper Factory, CDC, Chateau Grammophone, Chateau La Fôret, Sinteranlage, en natuurlijk nog zoveel anderen. (Ben nog niet overal geweest in dit rijtje) Vaak probeer ik een gevarieerde trip inelkaar te zetten en te plannen met locaties die niet al te ver uit elkaar liggen en voor ieder wat wils. Want je doet het immers samen, dus niet alleen villa’s of alleen industrie of… Nou ja vul zelf maar in… een beetje afwisselend. Ik moet zeggen dat dat niet altijd mee valt en ook niet altijd lukt, soms heb je wat fails of ligt het toch wel vrij ver uit elkaar…

Voor mij persoonlijk is Urbexen een uitlaatklep, een hobby met een lekkere spanning, het thuis komen met een fotoverhaal en bovenal een gezellige dag met mensen die ik graag mag en aan het einde lekker eten, niet en zo groot mogelijke lijst locaties in een zo kort mogelijke tijd afwerken, wat je tegenwoordig veel ziet. Zo van, bin there, done that… Helaas moet ik soms wel pas op de plaats maken omdat ik het lichamelijk niet altijd vol kan houden, maar ik doe wat ik kan en met veel plezier!

_DSC8093_4_5_tonemapped

DSC_1491_2_3_tonemapped [1024x768]

DSC_2628_29_30_tonemapped [1024x768]

De meest geslaagde dag voor mij is een dag is dan ook ’s morgens vroeg weg (uur of 4) op tijd bij de eerste locatie die dan ook lukt nog een paar mooie locaties, een stukje spanning, gezellig kletsen in de auto, mooie foto’s maken, wat uitdagingen om binnen te komen en mooie foto’s te maken. Als afsluiter gezellig eten om na de laatste rit naar huis moe en voldaan na een hele warme douche in mijn bed te duiken!

cooltext1367570911

uavfull468x60

Advertenties